Zakarpattia ligt aan de andere kant van de Karpaten, in de westelijke hoek van Oekraïne. Door de bergen bleef de streek altijd wat apart: hier woonden eeuwenlang Hutsulen — bergherders die met hun schapen de hoge weiden op trokken en er de zomer bleven.

Omdat er weinig van buiten kwam, bleef er veel bewaard: houten kerken zonder één spijker, geweven ornamenten in rood en zwart, versierde bijlen, kleurrijke kralenkragen en de vyshyvanka — het geborduurde hemd dat je aandeed voor feest, kerk en trouwerij.

Een Zakarpattiaans feest was nooit alleen een maaltijd. Het was een reeks spelletjes, proeven en tradities: brood en zout bij de deur, dansen in een kring, en een oneindige rij toasts. Wie zat, moest opstaan. Wie stond, moest dansen.

Vandaar deze avond. Niet historisch correct — wel in de juiste geest.